Wie zijn wij

‘Mijn hobby en werk tegelijk’

Eetcafé De Steenenplaats texel
ademt sfeer Engelse pub

Lambrisering aan de wand, onder al even doorleefd Engels behang, gedimd licht met een glas-in-lood decoratie aan het plafond, televisieschermen in elke hoek en Murphy’s van ‘t vat. In Eetcafé De Steenenplaats ademt alles de sfeer van een echte pub. Precies de bedoeling van Claudia en Richard Segers. ‘Dit is waar ik vijftien jaar naar heb gezocht.’

Wie de voormalige Croissanterie binnen stapt, moet even de tijd nemen om rond te kijken. De voorheen wat steriele eetzaak is verbouwd tot een sfeervol eetcafé. Een andere aanpak, maar toch voelt het vertrouwd aan. Niet als nieuw, want dat was zeker niet de bedoeling. Overal is over nagedacht en alles heeft een verhaal. ‘Deze lambrisering bijvoorbeeld. Die hing een half jaar geleden nog in een Belgisch café. En die bankjes tegen de muur stonden een week geleden nog in een Engels etablissement.’

Zo zou Segers nog wel een tijdje door kunnen gaan. Over Braziliaanse voetbalsouvenirs die hij eindelijk een plekje heeft kunnen geven. Zelfs het toilet is in stijl. De portretten van beroemde voetballers, zoals Johan Cruijff, Marco van Basten, Maradonna en Frans Beckenbauer zijn geschilderd door Ingmar Moerbeek en Fred Wiering. De wandtegeltjes zijn niet van Delfst blauw, maar voorzien van bekende uitspraken van Cruijff. Segers heeft zelfs een anekdote over een houten tafel. ‘Mijn moeder wees me op een brisje in het tafelblad. Ze vond dat niet kunnen. Maar dat is juist de bedoeling. Het moet er wat verweerd uitzien, dat maakt dat zo’n zaak warm aanvoelt.’

Griet Segers mag tegen sommige details wat anders aankijken dan haar zoon, de verbouwing van het familiebedrijf waarvoor zij 37 jaar geleden de basis legde heeft haar volledige steun en ze reisde er zelfs voor mee naar Engeland, om de pubs te verkennen. Zichtbaar is dat het interieur met veel toewijding is getimmerd, gezaagd, bewerkt en wat al niet meer door Peter Hin, de familie Segers, bedrijfsleider Job Ritzema en anderen. Segers: ‘Dit is mijn hobby en mijn werk tegelijk. Ik ben helemaal gek van Engeland en voetbal. Ik kom er al vijftien jaar en heb er een hechte vriendschap opgebouwd. In Sheffield, de club waar ik fan van ben, ken ik een stuk of vijf pubs. Dat zijn ze’, wijst hij op een schilderijtje aan de muur. ‘Het heeft een tijdje geduurd voor het café de vorm kreeg die ik wilde, maar nu het af is kan ik zeggen dat dit is waar ik al heel lang van droomde. Zo’n pub is een heerlijke leefomgeving. Heel vrijblijvend en je maakt er makkelijk contact. De huiskamersfeer, de band tussen de mensen, dat willen we ook hier graag. Na het werk met elkaar een biertje drinken, of je nu stukadoor, accountant of journalist bent. We willen ook origineel zijn, iets toevoegen aan het uitgaansleven in Den Burg.

Vandaar ook de televisieschermen. Dat hoort in zo’n café. Lekker voetbal kijken. Of het nu een Engelse, Italiaanse, Duitse of Nederlandse wedstrijd is, we kunnen het hier allemaal ontvangen. Maar ook het rugby of golf. Dit weekend kon je voorin de zaak naar schaatsen kijken en in deze hoek keken ze naar een voetbalwedstrijd. Het geluid staat zacht, dus dat zit elkaar niet in de weg.’
Bezoekers kunnen er ook voor een maaltijd terecht, die wordt bereid door broer Hans of chef Dennis. ‘We hebben hier een kaart met eenvoudige gerechten, van een pannenkoek tot spare ribs en een schnitzel tot een echte texelse lamskotelet.’ De lunchkaart is hetzelfde gebleven. Doordat er bij de verbouwing extra ruimte beschikbaar kwam, is de keuken een stuk ruimer geworden en is er voldoende plaats voor moderne apparatuur.

Maar iedereen is welkom.’ Het terras op de Steenenplaats wordt, net als voorheen, bediend vanuit de zaak.’ De voorbijganger kan het niet ontgaan dat ook de buitenkant van het bedrijf ingrijpend is gewijzigd. De voorgevel ademt de sfeer van een Engelse pub. Dat deze een stuk breder is dan het eetcafé komt doordat ook de geven van de naastgelegen ijssalon deels de uitstraling van de pub heeft gekregen. ‘Zo heeft de zaak tenminste uitstraling. Piet Beuving, die het geschilderd heeft, heeft er erg zijn best op gedaan. Mensen vinden het mooi. Als ze voorbijlopen, steken ze hun duim omhoog.’